Marudzenie – blog popkulturowy

Piszemy o popkulturze – grach, filmach, książkach i muzyce

FILMY

ZBYT WIELCY, BY UPASC.

ONA:

Niezniszczalny był Titanic i skończył marnie. Niezniszczalna była Linia Maginota, a jednak się nie udało… Czy jest zatem coś, co przeżyje każdy kryzys, każdą wojnę, każde ryzyko? Odpowiedz jest prosta. Tak. Są to amerykańskie banki. One są too big too fail

 Film „Zbyt wielcy by upaść”, wyprodukowany w ubiegłym roku przez HBO, to coś pomiędzy filmem dokumentalnym a fabularnym. Jest to kronika wydarzeń związanych z kryzysem finansowym w Stanach, w 2008 roku. Wszystko dzieje się w zaledwie kilka miesięcy, kiedy mądre głowy myślały o tym, jak uchronić jedno z najpotężniejszych państw na świecie przed hucznym bankructwem. Fabuła skupia się przede wszystkim na osobie amerykańskiego Sekretarza Skarbu, który robi co może, by uchronić państwo, firmy i obywateli przed jednym, wielkim krachem. Ma oczywiście do dyspozycji wiernych i mądrych pracowników, ale jeśli chodzi o pieniądze, które mają zapewnić byt ludziom, nic nie jest proste i oczywiste. Banki, które chroniły swoje pieniądze, Wall Street, ze skaczącymi indeksami, do tego Kongres i politycy, a na samym końcu ludzie, którzy nie byli świadomi tego, że ich oszczędności wkrótce mogą zniknąć. Każdy z bohaterów walczy o to, by uchronić stołek na którym siedzi i tylko i wyłącznie tą firmę, w której akurat rządzi. Dlatego wodzą się za nos, negocjują, kombinują, podlizują się sobie nawzajem. A i tak nic z tego nie umie wyjść, bo to inwestycja zbyt wysokiego ryzyka.

Film ogląda się jak całkiem niezłą thriller ekonomiczny, mimo, że trupy nie padają (nie ma nawet samobójstw zrozpaczonych inwestorów), nie ma krwi i jelit, ani strzelania samochodami do helikopterów. Jest za to całkiem napięta fabuła, która trzyma adrenalinkę na dość wysokim poziomie, mimo, że wiemy, iż finał będzie pozytywny (bo w innym wypadku USA już by nie istniały, względnie od kilku lat płonęłyby w ogniu jakieś anarchicznej rebelii). Niestety, przez historię przewija się masa nazwisk i bohaterów, miejsc i nazw, co jest dość męczące. Do tego moja licha znajomość nazw ekonomicznych oraz stanowisk typu COO zmuszała mnie do notorycznego googlowania, ale teraz jestem już bogatsza o jakże ważną wiedzę z zakresu biznesu. Film jest ładny. Ogląda się go przyjemnie, nie wieje nudą. Obsada również dobrana jest interesująco, bo grali w tym dziele praktycznie sami aktorzy z seriali, które wyprodukowało HBO. Ale nie sposób nie dostrzec, że ich ucharakteryzowanie praktycznie idealnie odzwierciedlało to, jak te wszystkie osoby wyglądają naprawdę. Ważny, bo uzmysławia jak działają wielkie korpo i jak reaguje się, gdy wisi nad kimś widmo fiaska. Polecam.

ON:

W 2008r na rynkach światowych zrobiło się bardzo głośno. Kilka posunięć wielkich banków w USA doprowadziło do szeregu sytuacji, których rozwiązanie wpłynęło na cały współczesny świat. O kryzysie sprzed 4 lat napisano i powiedziano wiele. Przez to, co wydarzyło się  w Stanach Zjednoczonych, dużo europejskich firm stanęło w sytuacji, z których wyjście wydawało się bardzo trudne, a czasami wręcz niemożliwe. Początkiem problemu były kredyty hipoteczne, rozdawane na lewo i prawo przez bankowość  USA, zaś niewypłacalność indywidualna na poziomie 9% stałą się pierwszym gwoździem do ich trumny. Kolejnymi były ogromne spadki wartości nieruchomości oraz wszelkiego rodzaju spekulacje finansowe, które wprowadzały zamieszanie i chaos na rynku. Aby ratować sytuację, trzeba było ogromnych nakładów finansowych i ludzkich. Na tym aspekcie skupia się wyprodukowany przez HBO dokument fabularny „Zbyt wielcy by upaść”.

Reżyser Curtis Hanson, bazując na bestsellerowej książce Andrew Sorkina, pokazuje proces wykupienia upadających banków oraz kolejne posunięcia, które starają się ratować gospodarkę oraz zwykłych obywateli, którzy stanęli przed groźbą straty ich domostw, jak wypowiada się jeden z członków komisji „trzeba walczyć o ich amerykańki sen.” Obraz Hansona skupia się na posunięciach ekipy Henryego Pulsona (sekretarza skarbu w rządzie George’a W. Busha). Jest on jedną z pierwszych osób, która dowiaduje się o ogromnych problemach finansowych czwartego co do wielkości w USA banku inwestycyjnego – Lehman Brothers. Dick Fuld, CEO banku, odzywa się do sekretarza z prośbą o pomoc. Nie chce on jednak pieniędzy od rządu, ale telefonu do Warrena Buffetta –najbogatszego człowieka świata (obecnie na 3 miejscu), będącego genialnym inwestorem giełdowym. Telefon ten ma przekonać Warrena do wykupienia upadającego Lehman Brothers. Zwany „Wyrocznią z Omaha” Buffet proponuje cenę 44$ za akcje, to jest 8 dolarów więcej niż ich ówczesna wartość rynkowa. Fuld – okrzyknięty przez Condé Nast Portfolio najgorszym CEO wszechczasów odrzuca tą oraz kolejne oferty inwestorów, co doprowadza do ogłoszenia wniosku o upadłość. To był dopiero czubek ogromnej góry lodowej, która zatapiała wiarygodność gospodarki i niewiele brakowałoby, a pociągnęła by na dno także potentata ubezpieczeniowego AIG.

Kolejne minuty filmu przedstawiają szczegółowo cały proces wdrażania planu ratunkowego, posunięcia, które nie mają prawa wypalić, gdyż są blokowane przez rządy oraz najbogatszych ludzi świata. Obraz wyprodukowany przez HBO jest kolejnym świetnie zmontowanym filmem z ich stajni. Zobaczymy tutaj także aktorów znanych bardzo dobrze ze światowych rankingów. W rolę sekretarza stanu Henry Paulosna wcielił się William Hurt, a poza nim w filmie występują Bill Pullman, Paul Giatti czy Cynthia Nixon.

W polskim wydaniu możemy obejrzeć film z oryginalnym lektorem (5.1) oraz polskimi napisami lub z lektorem polskim – tutaj niestety tylko wersja (2.0). Dodatkowo na płycie znajduje się dodatek specjalny „Chronologia kryzysu” . Jest to kilkanaście anglojęzycznych slajdów z wykresami i opisami poszczególnych kluczowych dla kryzysu wydarzeń. Szkoda, że ten dodatek nie został spolszczony, gdyż jest to dosłownie kilkadziesiąt linijek tekstu.

„Zbyt wielcy by upaść” to dobre, inteligentne kino, niestety nie dla każdego widza. Po pierwsze: trzeba się na obrazie bardzo skupić, gdyż ilość nazwisk oraz nazw firm i banków jest naprawdę ogromna, po drugie: warto mieć choć minimalną wiedzę ekonomiczną, gdyż nie wszystkie zwroty oraz przedstawione sytuacje mogą być zrozumiałe dla oglądającego.

Polskim dystrybutorem filmu na DVD jest firma Galapagos.

Rok produkcji: 2011
Kraj produkcji: USA
Czas trwania filmu: 99 min.
Wersja wydania: 1 płytowa
Zawartość płyty 1: film, dodatki
Wersje językowe filmu: polska, angielska, francuska, niemiecka, hiszpańska, węgierska
Dźwięk wersji oryginalnej filmu: Dolby Digital 5.1
Napisy: angielskie, holenderskie, duńskie, fińskie, szwedzkie, polskie, portugalskie, francuskie, greckie, hiszpańskie, rumuńskie, serbskie
Wersja dla niesłyszących: Angielska
Dodatki: Chronologia Kryzysu; dogłębna analiza kluczowych wydarzeń, które wpłynęły na kryzys gospodarczy