ON: Obejrzałem „The Dressmaker”. Ten film jest trochę dziwny, trochę krytyczny, delikatnie karykaturalny i zaskoczył mnie niesamowicie. Zaczynając od naprawdę majestatycznych zdjęć, a na grze aktorskiej kończąc – wszystko jest tu dopięte na ostatni guzik. […]
ONA: Ja już nie pamiętam jak to było w nastoletnich czasach. Miałam się całkiem dobrze i mimo szalejących hormonów, wydaje mi się, że i w głowie było całkiem poukładane. Chyba byłoby trzeba o to zapytać […]
ONA: No co ja na to poradzę? Mogę katować się ambitnymi filmami o emocjach. Mogę nawet szlochać na dramatach i niszowych filmach o bezrobotnych górnikach. Mogę szukać analogii i metafor w filmach, które są o […]
ONA: Chiwetel Ejiofor, Nicole Kidman i Julia Roberts… Możecie się zastanawiać w czym ta trójka mogłaby zagrać. Wyprasowana Kidman nie próbuje już nawet silić się na jakąkolwiek mimikę, Roberts jako zorana życiem kobieta zagrała w […]
ONA: Podczas oglądania trailerów pojawił się „Brooklyn”. Mnie oczywiście zalała fala cynizmu. Ech, kolejny melodramat. Kolejna dramatyczno-romantyczna historia o miłości, która nie miała krzty sensu i szans na powodzenie. Ale obejrzałam. I wzruszyłam się bardzo. […]
ONA: Mia Wallace siedząc w knajpie z Vincentem Vegą w „Pulp Fiction” powiedziała, że po wspólnym milczeniu można poznać kogoś wyjątkowego – wtedy możecie po prostu zamknąć pyski i delektować się ciszą.
ON: Chyba się starzeję, bowiem czasami potrafią spodobać mi się filmy, które mają wszystkie cechy złego kina. Tyle że jeśli zaczynam analizować te obrazy na nowo, to zdaję sobie sprawę z tego, że to naprawdę […]
ONA: Da się zrobić prosty, ale piękny, bardzo emocjonujący i dający do myślenia film „o ludziach”, bez zbędnego przekoloryzowania i zadęcia? Tak. Da. „Little Miss Sunshine” to idealny przykład na to.
ON: Nie uważam się za smakosza popkulturowego, jestem trochę jak wesoły psiak, który merda ogonem, za każdym razem, gdy rzuca mi pod łapy kawałek szynki lub średniej jakości kość. Jaram się wybuchami, ale lubię też […]
ONA: Och, jak mnie okrutnie ten film rozczarował!!! Mam poważne podejrzenia, że na każde 10 francuskich komedii, będzie mi się podobała jedna. „Nietykalni” to mój numer jeden. „Za jakie grzechy dobry Boże” – też świetny […]